Spinofonia – „4”
(18.03.2026, własnym sumptem)
- Zrywając Sidła 6:54
- Nadzieja Milczących 6:15
- Źródło Esencji 5:35
- Biała Księga 5:40
- Kompas 2:55
- Wyma-Żona 4:58
- Klucz do Antidotum 7:40
Spinofonia to projekt krakowskiego perkusisty Dawida Kielara, którego wspierają liczni muzycy (gościnnie w jednym utworze pojawia się nawet znany z kręgu Lynx Music Krzysztof Wyrwa). W tym roku ukazała się jego czwarta płyta, zatytułowana po prostu „4”. Nie ukrywam, że twórczość zespołu nie była mi dotąd znana, więc podszedłem do niej zupełnie na świeżo, bez oczekiwań, ale i uprzedzeń.
Dawid realizuje się w swoim projekcie w obrębie szeroko pojętego metalu progresywnego. Nie odkrywa koła na nowo, ale też nie kopiuje konkretnych patentów (nie ma mowy o „polskim Dream Theater”), choć pewne inspiracje łatwo wyłapać, zwłaszcza znając gust perkusisty. Wiem, że lider Spinofonii bardzo chciałby wystąpić przed Trivium i momentami trochę to słychać (potężny groove i charakterystyczne melodie w „Zrywając Sidła” i przejawiającej ekstremalne zapędy „Białej Księdze”). To, co cechuje większość utworów na „4” to na pewno rozmach i różnorodność, które sprawiają, że całość nie nudzi, mimo jednak dość sporego ciężaru i intensywności. Ciekawe urozmaicenie wprowadzają mniej oczywiste, choć czasem obecne w metalu instrumenty, takie jak skrzypce, harmonijka, pianino, a nawet…trójkąt (na dwóch ostatnich gra sam lider). Zwłaszcza skrzypce dodają poszczególnym kompozycjom epickości i niemal symfonicznego sznytu („Zrywając Sidła”, „Kompas”, „Wyma-Żona”, „Klucz do Antidotum”). Nie brakuje też takich smaczków jak zaskakujące przejście w stylu fusion z solówką na basie wspomnianego już Krzyśka Wyrwy w „Źródle Esencji”.
Słychać, że Spinofonia to muzyka robiona dla siebie, wedle własnego gustu. Niewymuszona, szczera, ale też przemyślana i oddająca pole do popisu innym muzykom (w ogóle nie słychać, że głównym kompozytorem jest perkusista). Polecam „4” fanom nieoczywistego i ciekawego prog metalu.
Views: 2